Lompat ke isi

Masjid Azizi Langkat

Ḍâri Wikipèḍia bhâsa Madhurâ, lombhung pangataowan mardhika

Masjid Azizi (Bhâsa Arab: مسجد عزيزي‎), resmi ènyamaè Masjid Sultan Abdul Aziz (Bhâsa Arab: مسجد السلطان عبد العزيز‎) otabâ lebbi èkennal mènangka Masjid Kesultanan Langkat (Bhâsa Arab: مسجدنجكات الملكي‎) panèka masjid bersejarah, warisan Sultan Langkat sè bâdâ è Pangkat Pangkat Desa, Kecamatan Tanjung Pura, Kabupaten Langkat, Provinsi Sumatera Utara, Indonesia. Masjid panèka asalla èpadhâddhi è taon 1889, atas parentana Sultan Abdul Aziz,[1] pangobâsa Kesultanan Langkat è akhir abad ke-19.[2] Arsitektur masjid panèka dhâddhi inspirasi ghâbây arsitektur Masjid Zahir è Kedah, Malaysia.

Sajhârâ

Pambangunan Masjid Azizi èmolaè è taon 1899 Masehi (1320 H) kalabân saran dâri Syekh Abdul Wahab Babussalam è jaman pamarenta'an Sultan Musa al-Muazzamsyah, pangobâsa Kesultanan Langkat è bâkto jârèya. Namong, Sultan Musa seda sabellunna pambangunan lastare, saènggâ proses pambangunan ka'ḍinto èterrossaghi sareng potrana, Sultan Abdul Aziz Djalil Rachmat Syah, sè lastare bân maresmiaghi è tanggal 13 Juni 1902 Masehi (12 Rabiul Awal 1320 H). Masjid arèya ènyamaè kalabân nyamana Sultan Abdul Aziz dhibi'.

Masjid panèka èrancang sareng arsitek Jerman, è bâkto tenaga kerja konstruksi èbâgi dâ' warga Langkat lokal bân buruh etnis Cina. Bânnya' bahan bangunan otama sè èimpor dâri Penang (Malaysia) bân Singapura lèbât Songay Batang Serangan.

molaè èpadhâddhi, Masjid Azizi ampon ngalakoni pan-bârâmpan renovasi bân restorasi, è antarana è taon 1927-1929, 1936, 1967, 1978-1979, 1980-1981, bân 1990-1991, sè ètojjuaghi kaangghuy ajâgâ kondisi bân signifikansi sejarah geddhung.

È taon 2010, pamarèntah nantoaghi Masjid Azizi bân kompleksna mènangka situs warisan budaya nasional polana peran pentingna dâlem sejarah, agama, pendidikan, bân budaya wilayah kasebbhut.

Arsitektur

Masjid Azizi èpadhâddhi è attas tana sè lebar kalabân gaya arsitektur Mughal eklektik sè ècamporaghi unsur-unsur Melayu Timur Tengah, India, Eropa, bân lokal. Bângonan masjid otama èokor ra-kèra 25 x 25 meter bân tèngghina ra-kèra 30 meter, bân bisa nampung kantos 2.000 orèng sè abakte è sèttong bâkto. pan-bârâmpan fitur arsitektur sè penting è antarana:

Kubah tembaga ala Mughal, sè èpadhâddhi dâri pan-bârâmpan kubah sè lebbi kenik bân lebbi ghâjheng, sè ècerminaghi gaya Timur Tengah bân India. Labang maso' sè abârna lema' otabâ bertingkat, bân pilar-pilar tèngghi kalabân lengkungan Timur Tengah sè khas, makowat estetika agama geddhung. Interior marmer bân lampu gantung kristal Italia aghâbây kennengngan adu'a sè megah.

Menara otama ètambâi è taon 1926-1927 mènangka bagiyân dâri èksplorasi bân kaangghuy ningkataghi gengsi arsitekturra. Kompleks masjid jhughân tamaso' makam keluarga karajaan Langkat, sè noddhuaghi hubungan sè kuat antara fungsi agama bân identitas sejarah Kesultanan Langkat. Arsitektur Masjid Azizi panèka sala sèttong inspirasi kaangghuy mabângun Masjid Zahir è Alor Setar, Kedah, Malaysia, sè jhughân aghunaaghi gaya sè padâ.

Kaghuna'an

Molaè èmolaè, Masjid Azizi ampon abâdâhaghi kennengngan ibada ghâbây orèng Islam, è antarana sholat sabbhân arè, sholat Jum'at, bân peringatan arè-arè raya Islam. Salaèn fungsi agama, masjid jhughân abâdâhaghi pusat aktivitas sosial bân pendidikan, bân jhughân mènangka objek wisata agama bân sejarah. Makna sejarah bân kaendahan arsitekturna matarèk bânnya' pengunjung dâri dâlem bân lowar wilayah.


Sombher

1. I.G.N. Anom; Tjepi Kusman (1991). Soekatno Tw.; Samidi (ed.). Album Peninggalan Sejarah dan Purbakala [Album of Historical and Archeological Heritage]. Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan. ISBN 9789798250002. 2. Zein, Abdul Baqir (1999). Masjid-masjid bersejarah di Indonesia [Historic mosques in Indonesia]. Gema Insani. ISBN 9789795615675.