Imam Al-Haramain
Imam Al-Haramain (bhâsa Arab: إمام الحرمين) panèka ahli hukum muslim, ahli ushul fiqh, ilmuwan, tokoh agama, tokoh masyarakat, bân ahli teologi sè serrèng abâhas masalah teologis è dâlem, akadhi fungsi akal bân wahyu, sorghâ bân naraka, kalakowan manossa, bân laènna. Salèrana èkennal mènangka pengikuddhâ aliran Sunni, bân unik, è dâlem komentarra salèrana jhughân èmaksod dâ' pèkkèran Mu'tazilah. polana jârèya, èpon èsebbhut tokoh kontroversial sè aghâbây para intelektual bhân-sabbhân parkara pangataowan teologis sè ètoro'è; bâdâ sè ngoca’ jhâ’ abâ’na rèya pengikuddhâ Ahlussunnah wal Jama’ah (bâca: Ash’ariyah); bâdâ ulama sè ngoca' jhâ' salèrana panèka pengikuddhâ Mu'tazilah; bân sè laèn ngoca' jhâ' èpon nerrossaghi jhâlân tengnga antara ideologi Ahlussunnah wal Jama'ah bân Mu'tazilah, khusussa dâlem konteks lako manossa, otabâ jhâlân tengnga antara ideologi Jabariyah bân Qadariyah.[1][2]
Pendidikan
[beccè' | beccè' sombher]Imam Al-Haramain odi’ èdidi' kalowarghâna, otamana ramana, Abu Muhammad Al-Juwayni. Salèrana jhughân odhi' è bâbâ bimbingânna para ulama' è jhâmanna è Naisabur. Contona ngajhi Al-Quran, salaèn eppa’na, jughân ngajhi sareng Syekh Abi’ Abdillah; ajhâr hadits dâri Abu Hassan bin Muhammad, Abu Sa'd 'Abdurrahman bin Hamdan An-Nadlrawi, Mansyur bin Ramisy, bân laènna. Salèrana jhughân ajhâr teologi, fiqh, bhâsa, bân salaènna.[3]
Ghuru bân Morèddhâ
[beccè' | beccè' sombher]Bânnya’ ulama’ rajâ sè ècatet dhâddhi ghuruna Imam Al-Haramain, salaèn sè ampon kasebbhut è attas, èngghi panèka:
- Fadlullah ibn Ahmad ibn Muhammad Al-Mihani;
- Al-Qadli Husayn ibn Muhammad ibn Ahmad;
- Abu'l Qasim Al-Faurani;
- Abu Bakr Ahmad ibn Muhammad ibn Al-Harith Al-Ashbahani At-Tamimi;
- Mansur bin Ramisy;
- Abu 'Abdurrahman ibn 'Abdil 'Aziz An-Nili; bân laènna.[4][5]
Salaèn jârèya, pan-bârâmpan morèddhâ jhughân ècatet mènangka sarjana sè èkennal bân bânnya' pangarona, è antarana:
- Imam Al-Ghazali;
- Ahmad ibn Muhammad ibn Al-Mudhaffar;
- Abul Qasim Al-Ansari;
- Abul Ma’ali Mas’ud ibn Ahmad ibn Muhammad ibn Al-Mudhaffar;
- Abul Hasan Ath-Tha'i;
- Abu Hafs As-Sarkhasi Asy-Shirazi; bân laènna.[3]
Gellar
[beccè' | beccè' sombher]Mènangka ulama' sè rajâ sè èkennal sacara luwas polana èlmona, salèrana èparèngè pan-saponapan gellar kehormadhân sareng para ulama', èngghi panèka: sè kapèng sèttong, polana integritas sè tèngghi, sèfat sè moljâ, tor pangataowan sè lèbâr, salèrana èparèngè gellar Abul Ma’ali; kaduwâ', amarghâ è bâkto odi'na ngajhâri, makalowar fatwa, bân alako è Mekka bân Madinah empa' taon abiddhâ, ngabdhi mènangka imam masjid-masjid è dissa'. kalabân cara ghâpanèka èparèngè gellar Imam Al-Haramain, artèna Imam dâri Duwâ' Tana Soccè; sè kapèng tello’, amarghâ tokoh èpon èangghep tèngghi sareng sadhâjâ ummat islam, tor jughân èanggep sombher kabhunga'an mongghu islam, maka èparèngè gellar Fakhrul Islam, artèna kabangga'anna islam; bân laènna.[3][5]
Kapatèan
[beccè' | beccè' sombher]Saellana ra-kèra 23 taon ngajhâri è Madrasah An-Nidhamiyah è Naisabur, kasèhadhân Imam Al-Haramain molaè toron. Pan-bârâmpan kalè èpon sakè' bân akhèrra èbhâkta ka Busytanikan, dhisa sè èlahèrraghi, bân ta' abit saellana jârèya èpon wafat, teppa' è arè Salasa malem Rebbu, 25 Rabi'ul Akhir 478 H. teppa' sareng tangghâl 20 Agustus 1085 M.[5]
Sombher-sombher
[beccè' | beccè' sombher]- ↑ Tsuroya Kiswati, Al-Juwaini (Jakarta: Erlangga, t.t.), hal. vi, 3, 9-15, 23-25, 27-40
- ↑ Dewan Redaksi Ensiklopedi Islam, Ensiklopedi Islam, (Jakarta: Ichtiar Baru Van Hoeve, cet. IV, 1997), hal. 328.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Muhammad Az-Zuhaili, Al-Imam Al-Juwaini, (Damaskus: Darul Qalam, 2002), hal. 15-44, 48-60, 79-81, 83-92.
- ↑ Khairuddin bin Mahmud Az-Zarkali, Al-A'lam (ttp: Darul 'ilm lil Malayin, cet. V, 2002), IV, hal. 146, 160.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Abul Hasan 'Ali ibnul Atsir, Al-Kamil fit Tarikh, ed. Umar 'Abdussalam Tadmiri (Libanon-Beirut: Darul Kitab Al-'Arabi, 1417 H./1997 M.), VIII, hal. 190, 301.