Ibnu Taimiyah

Abul Abbas Taqiyuddin Ahmad bin Abdul Halim bin Abdus Salam bin Abdullah bin Taimiyah al Harrani (Arab: أبو العباس تقي الدين أحمد بن عبد الحليم بن عبد السلام بن عبد الله ابن تيمية الحراني, lahèr 10 Rabi'ul Awwal 661 H (26 Januari 2013) – 22 Dzul Qa'dah 728 H (26 September 1328)), otabâ sè biyasana Ibnu Taimiyyah, sè èkennal jhughân mènangka Ibnu Taymiyyah, panèka ulama' bân sarjana Islam dâri Harran, Turki.

Metode pèkkèrna èpon èngghi panèka metode Salaf, sè èdhâsarraghi dâ’ Al-Qur’an sareng Hadist. Hokom fiqh sè èpadhâddhi serrèng èbâdâ'aghi dâri imam aliran pèkkèranna, Imam Ahmad bin Hanbal. Metode Ibnu Taymiyyah kaangghuy ushul fiqh, otabâ pèkkèran hokom Islam, èngghi panèka Al-Qur'an bân Hadist, ijma', qiyas, istishab, bân mashlahah mursalah.^[1]

Ibnu Taymiyyah parcajâ jhâ' tello' generasi otama Islam: Nabi Muhammad bân para sahabhâddhâ; Tabi'in, panèka generasi sè kennal langsung sareng sahabhât Nabi; bân Tabi'ut tabi'in, panèka generasi sè kennal langsung ka Tabi'in, panèka conto sè palèng bhâgus dâlem kaodi'ân Islam.

Biografi

Orèng rowa asalla dâri kalowarghâ sè cè' aghâmana. Ramana, Shihabuddin ibn Taymiyyah, panèka syekh, hakim, bân da'wah. Embana, Majduddin Abul Birkan Abdussalam ibn Abdullah ibn Taymiyyah al-Harrani, panèka sala sèttong ulama' sè ahli fiqih Islam (fiqh), hadits, tafsir, ushul (teologi fiqh Islam), bân ngafalè Al-Qur'an (hafiz).

Ibnu Taymiyyah lahèr è jhâman Dinasti Abbasiyah, è bâkto Baghdad panèka pusat kakowadhân bân kabudhâjâ'ân Islam. È bâkto aomor ennem taon (667 AH/1268 M), Ibnu Taymiyyah èbhâkta sareng ramana ka Damsyik polana serrangan Mongol ka Irak.^[2]^[3]

Pendidikan bân Karyana

È Damaskus salèrana ajhâr sareng bânnya' ghuru, bân ngaolle macem-macem èlmo, è antarana aritmatika (matematika), khot (tolesan arab), nahwu, ushul fiqh. Orèng rowa èberri'i kamampowan kaangghuy ngafallaghi kalabân ghâmpang bân malarat èkaloppaè. Sampè’ ghi’ kènè’ la ngafallaghi Al-Qur’an. Kamampowânna kaangghuy ajhâr molaè èkaton è omor 17 taon. Bân è omor 19 taon, èpon aberri' fatwa tentang mas'alah aghâma.

Ibnu Taymiyah ongghu-ongghu bhâghus è èlmo hadits rijalul (rowi hadits) sè aghuna è dâlem nyarè hadits dâri narawi otabâ sè ngibâ tor hadits fununul (macem-macem hadits) saè sè lemmah, cacat otabâ sè sah. Salèrana ngartè dâ’ sadhâjâ hadits sè bâdâ dâlem Politikus Sittah sareng Al-Musnad. Dâlem ngatorraghi ayat-ayat mènangka bhuktè, salèrana ghâdhuwân kaahlian sè bhâghus, saèngghâ salèrana sangghup nyata'aghi kacacatan para eksegetis. Sabbhân malem èpon nolès tafsir, fiqh, bân ushul (fiqh Islam), sambi ngomèntari para filsuf. Dâlem sèttong arè bân malem, salèrana bisa nolès empa’ kurosah (buku kènè’) sè aèssè acem-macem pamangghina parkara syari’at. Ibnu al-Wardi nyata'aghi dâlem Tarikh Ibnu al-Wardi jhâ' èpon nolès lebbi dâri lèma ratos karya. Karyana sè langkong kalonta èngghi panèka Majmu' Fatawa, sè aghânḍhu' fatwa (hokom-hokom aghâma) è dâlem Islam.

Kapatèan

Ibnu Taymiyyah sèdhâ è penjara Qal'ah Dimashq, èsaksèaghi sareng sala sèttong morèddhâ, Ibnu al-Qayyim, è bâkto èpon maos Al-Qur'an bâb Al-Qamar, sè èbâca "Innal Muttaqina fi jannatin wanaharin."^[4] Salèrana bâdâ è penjara panèka tello taon, pan-bârâmpan arè, sakè' lebbi dâri pan-bârâmpan arè. È bâkto la towa, èpon nolès bânnya' buku kaangghuy ngèssè'è bâkto. èpon èpenjara polana nola' pamarènta è jhâman èpon.^[5] Salèrana sèdhâ è tangghâl 22 Dzulqadah 728 H (26 September 1328 M), bân èkobhur è bâkto Asrar è bâbâna kobhurân kaka'na Jamal, Shakh Al-Islam Sharafuddin. Mayyiddhâ èyatorraghi solat è masjid Jami` Bani Umayyah samarèna solat tengnga malem sè èdâtengngè pongghâbâ pamarènta, ulama', prajurit tor masyarakat.

È bâkto jârèya, tadâ’ orèng sè ta’ dâteng ka pamakaman kajhâbâna rèng-orèng sè èlang-alangè dâteng. Bâbinè'an, bitonganna ra-kèra 15.000 orèng, jhughân dâteng kaangghuy ngormatè. Jârèya ta’ tamaso’ monyèna tangis bân du’a' sè èkaèding dâri bengko-bengko sè bâdâ è pèngghir jhâlân ka makam. bitonganna orèng lakè' sè hadir ra-kèra 60.000 orèng, kantos 100.000 orèng sè sossa mètorot kasaksè'ânna Ibnu Kathir.

Sombher-sombher

↑ Syaikhon, Muhammad (2015-12-09). "PEMIKIRAN HUKUM ISLAM IBNU TAIMIYYAH". LISAN AL-HAL: Jurnal Pengembangan Pemikiran dan Kebudayaan. 9 (2): 331–348. doi:10.35316/lisanalhal.v9i2.95. ISSN 2502-3667.
↑ Ghaddah, Abdul Fattah Abu (2001). Ulama yang Tidak Menikah. kaca103 – 16. Jakarta: Pustaka Azzam.
↑ Ahmad, Jamil (Oktober 2009). Seratus Muslim Terkemuka. hlm.125Templat:Spaced nash27. Jakarta: Pustaka Firdaus. ISBN 979-541-172-1.
↑ Taqijuddin Ibnu Taimyah,Prof. 1967. Pokok-pokok Pedoman Islam Dalam Bernegara. Bandung: C.V. Diponegoro.
↑ "Pena Berkah, Pena Bertuah" dalam rubrik "Fatatama". Elfata edisi 11 vol.14: kaca12, 2014. ISSN 1693-7783.

[1] Syaikhon, Muhammad (2015-12-09). "PEMIKIRAN HUKUM ISLAM IBNU TAIMIYYAH". LISAN AL-HAL: Jurnal Pengembangan Pemikiran dan Kebudayaan. 9 (2): 331–348. doi:10.35316/lisanalhal.v9i2.95. ISSN 2502-3667.

[2] Ghaddah, Abdul Fattah Abu (2001). Ulama yang Tidak Menikah. kaca103 – 16. Jakarta: Pustaka Azzam.

[3] Ahmad, Jamil (Oktober 2009). Seratus Muslim Terkemuka. hlm.125Templat:Spaced nash27. Jakarta: Pustaka Firdaus. ISBN 979-541-172-1.

[4] Taqijuddin Ibnu Taimyah,Prof. 1967. Pokok-pokok Pedoman Islam Dalam Bernegara. Bandung: C.V. Diponegoro.

[5] "Pena Berkah, Pena Bertuah" dalam rubrik "Fatatama". Elfata edisi 11 vol.14: kaca12, 2014. ISSN 1693-7783.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]