Ghunong Merbabu
| Ghunong Merbabu | |
|---|---|
| Jhâbâ: ꦒꦸꦤꦸꦁꦩꦼꦂꦧꦧꦸ | |
 Merbabu èyabâs ḍâri Jhâlân Tol Semarang–Solo | |
| Titik tertinggi | |
| Ketinggian | 3,145 m (10,318 ft)[1] |
| Puncak | 2,432 m (7,979 ft)[1] |
| Masuk dalam daftar | Ultra Ribu |
| Koordinat | 7.5°S 110.4°E |
| Geografi | |
| Daerah | |
| Geologi | |
| Jenis gunung | Stratovolcano |
| Letusan terakhir | 1797 |
Ghunong Merbabu (Hanacaraka: ꦒꦸꦤꦸꦁꦩꦼꦂꦧꦧꦸ ) panèka ghunong apoy sè ajennis Stratovulcano sè bâḍâ saccara geografis è 7,5° LS bân 110,4° BT. Saccara administratif, ghunong Merbabu panèka bâḍâ è wilajâ Kabutèn Magelang è bâ ghunong bun bârâ' bân Kabupatèn Boyolali è bâ ghunong bun tèmor bân lao', Kabupatèn Semarang è bâ ghunong bun ḍâjâ, Propinsi Jhâbâ Tengnga.
Ètimologi
[beccè' | beccè' sombher]Ghunong Merbabu èkennal lèbât naska-naska bâkto pra-Islam (sabellumma Islam) mènangka Ghunong Damalung[2] otabâ Ghunong Pam(a)rihan.[3][4] è bâ ghunongnga toman bâḍâ patapa'an sè kalonta sè toman èyèntarè sareng Bujangga Manik è abad ka-15.[5] Mènorot ètimologi, "merbabu" panèka asalla ḍâri papolongan oca' "meru" (ghunong) bân "abu" (abu). Nyama merbabu panèka ghi' bhuru bâḍâ è catettan-catettan Bâlândhâ.
Geologi
[beccè' | beccè' sombher]Ghuliyân vulkanik Ghunong Merbabu Towa abhâreng kalabân Ghunong Ungaran Towa bân Ghunong Soropati, èparkèra'aghi kadhâddhiyân è jhâman Pleistosen Tengnga-Ahèr. Bhâdhân Ghunong Merbabu sè bâḍâ samangkèn aropa'aghi karocot vulkanik sè tabhentu' è bâkto Pleistosen Ahèr-Holosen.[6]
Sombher
[beccè' | beccè' sombher]- 1 2 "Mountains of the Indonesian Archipelago" Peaklist.org. Retrieved 14 Jânuwari 2026.
- ↑ Krom, N. J. (1923). Inleiding tot de Hindoe-javaansche kunst: derde deel pt.2.
- ↑ "De Tantu panggelaran, een oud-javaansch prozageschrift, uitgegeven, vertaald en toegelicht. Academisch proefschrift..." langka.lib.ugm.ac.id. Retrieved 2026-01-14.
- ↑ "KAJIAN MITOS DAN NILAI BUDAYA DALAM TANTU PANGGELARAN | PUSTAKA BPK XII Kalimantan Barat". www.pustaka-bpkxii.org. Retrieved 2026-01-14.
- ↑ J. Noorduyn (1982). Bujangga Manik’s journeys through Java; topographical data from an old Sundanese source.
- ↑ Bemmelen, Reinout Willem van (1970). The Geology of Indonesia (in Inggris). Nijhoff.